உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-27

27. வீறு நடை போடு

இதனை உண்மையாகவே கற்க விரும்புபவர்கள் உங்களில் யாராவது இருந்தால், அவர் வாழ்க்கையில் மற்ற தொழில்களில் செலுத்தும் அளவு மன உறுதியுடன், ஏன், அதைவிடத் தீவிர உறுதியுடன் தொடங்க வேண்டும். ஒரு தொழிலுக்கு எவ்வளவு கவனம் தேவைப்படுகிறது! அது எவ்வளவு கண்டிப்பாக வேலை வாங்குகிறது! தந்தையோ, தாயோ, மனைவியோ, குழந்தையோ இறப்பதானாலும், தொழில் நிற்க முடியுமா! இதயம் உடைந்து போயிருந்தாலும், தொழில் செய்யும் ஒவ்வொரு மணி நேரமும் தாங்க முடியாத வேதனை தரும் போதும், நாம் தொழில் நடக்கும் இடத்திற்குச் சென்றே தீர வேண்டும். அது நியாயமானது, அது சரி என்றுதானே நாம் கருதுகிறோம். எந்தத் தொழிலுக்கு எக்காலத்திலும் தவ யாக இருப்பதை விட அதிக உழைப்பு இந்தச் சாஸ்திரத்திற்குத் தேவை. தொழிலில் பலர் வெற்றி பெறலாம்; இதிலோ மிகமிகச் சிலரே வெற்றி பெறு வர். ஏனெனில் கற்பவரின் தனியியல்பு இதில் ஒரு முக்கியக் காரணம். தொழிலில் எல்லோரும் பணம் குவிக்காமல் இருந்தா லும் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ சேர்க்க முடியும். அதுபோல் இதைக் கற்பவர்களுக் கும் ஒரு கணமாவது காட்சி கிடைக்கும். அதனால் இதன் உண்மையைப் பற்றியும் இதனை முழுவதும் உணர்ந்த மனிதர்கள் இருந்தனர் என்பதைப் பற்றியும் அவர் களுக்கு உறுதியான தீர்மானம் உண்டாகும்.

சிறு அளவில் ஆனாலும் சிரத்தை யுடன் செய்தால், அது அற்புதமான பலன் களை அளிக்கும். ஆதலால் ஒவ்வொரு வரும் தங்களால் இயன்ற அளவு சிறிதே னும் முயற்சி செய்யட்டும். மீனவன் தன்னை ஆன்மாவென நினைத்தால், சிறந்த மீனவன் ஆவான். மாணவன் தன்னை ஆன்மாவென நினைத்தால், சிறந்த மாணவன் ஆவான். வக்கீல் தன்னை ஆன்மாவென நினைத்தால் சிறந்த வக்கீலாவான். இவ்விதமே எல்லோரும்.

மகாவீரனைப் போல் முன்னேறு! அங்கும் இங்கும் பார்க்காதே! இந்த உடம்பு தான் எத்தனை நாளைக்கு! சுகதுக்கங்கள் தாம் எத்தனை நாளைக்கு! நீ மனித உடலைப் பெற்றிருக்கிறாய், உனக்குள் இருக்கும் ஆன்மாவை விழித்தெழச் செய். ”நான் பயமற்ற நிலையை அடைந்து விட்டேன்” என்று சொல். “நான் ஆன்மா. அதில் என் அகந்தை எல்லாம் கரைந்து விட்டது” என்று சொல். இந்த வழியில் நிறைநிலையை அடை. அதன்பிறகு, உன் உடம்பு நிலைத்திருக்கும் வரை ”நீ அதுவாக இருக்கிறாய்”, “எழுந்திரு, விழித்திரு. லட்சியத்தை அடையும்வரை நில்லாமல் செல்” என்று அச்சத்தை உதறித் தள்ளுவதற்கான போதனைகளை உபதேசி.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-26

26. நாம் சுதந்திரமானவர்கள்

பிற உடல்களிலும் நீ இருப்பதை உணரக் கற்றுக்கொள். நாம் அனைவரும் ஒன்றே என்பதைத் தெரிந்து கொள். மற்ற அறிவீனங்களை எல்லாம் காற்றில் பறக்கவிடு; நற்செயல், தீய செயல் ஆகிய வற்றைப் புறக்கணி. அவற்றை மீண்டும் ஒருபோதும் நினைக்காதே. நிகழ்ந்தது நிகழ்ந்ததுதான். மூட நம்பிக்கையை விடு. மரணமே எதிர்வந்தாலும் பலவீனம் அடையாதே.

நடந்ததை எண்ணி வருந்தாதே. கடந்ததை எண்ணிக் கலங்காதே. நீ செய்த நல்ல செயல்களையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளாதே. சுதந்திரனாக இரு. பலவீனனாக, பயந்தவனாக, முட்டாளாக இருப்பவன் ஆன்மாவை அடைய முடி யாது. செய்த எதையும் இல்லாமல் ஆக்க முடியாது. அதன் பலனை அனுபவித்தே யாக வேண்டும். அதைத் துணிவுடன் எதிர்கொள். அதே செயலை மீண்டும் செய் யாமல் எச்சரிக்கையுடன் இரு. எல்லா செயல்களையும் இறைவனிடம் ஒப்படைத்து விடு; நல்லது, தீயது இரண்டையும் சமர்ப்பித்துவிடு. நல்லதை வைத்துக் கொண்டு, தீயதை மட்டும் ஒப்படைக்க எண்ணாதே. தனக்குத்தானே உதவி செய்து கொள்ளாதவர்களுக்கே இறைவன் உதவுவார்.

பற்றற்ற மனப்பான்மையை நீங்கள் பெற்றுவிட்டால், உங்களுக்கு நன்மையோ தீமையோ எதுவும் இல்லை. நன்மை தீமை என்ற வேறுபாட்டை உருவாக்கு வதே சுயநலம்தான். இது புரிந்து கொள்ளச் சற்றுக் கடினமானது. ஆனால் நீங்களே அனுமதிக்காமல் பிரபஞ்சத்திலுள்ள எதற்கும் உங்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்து வதற்கான ஆற்றல் இல்லை என்பதைக் காலப்போக்கில் நீங்கள் புரிந்து கொள்ளவே போகிறீர்கள். ஆன்மா ஒரு முட்டாளாகி, தன் சுதந்திரத்தை இழக்காத வரை எந்த ஆற்றலும் மனித ஆன்மாவை எதுவும் செய்ய முடியாது. பற்றின்மை என்பதன்மூலம் உலகின் மற்ற எதுவும் உங்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவதைத் தடுக்கவும் தவிர்க்கவும் செய்கிறீர்கள். நீங்கள் அனுமதிக்காதவரையில் உங்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துகின்ற உரிமை எதற்குமே கிடையாது என்று சொல்லிக் கொண்டிருப்பது எளிது. ஆனால் தன்மீது எதையும் ஆதிக்கம் செலுத்தவிடாத மனிதனின் உண்மை அடையாளம் என்ன? புறவுலகம் அவன்மீது செயல்படுவதன் காரணமாக சுகமோ துக்கமோ அடையாத அவனது அடையாளம் என்ன? நல்லதோ, கெட்டதோ அவன் மனத்தில் எந்த மாறுபாட்டையும் ஏற்படுத்தாது; எந்தச் சூழ்நிலையிலும் அவன் சமமாக இருப்பான்-இதுதான் அடையாளம்.

தீமைகளுக்கும் துன்பங்களுக்கும் காரணம் என்று இன்று நாம் நினைக்கும் பொருட்களெல்லாம் நாம் சமநோக்குப் பெற்ற பிறகு சிரிப்புக்கு உரியவை ஆகி விடும். இதையே முக்தி, சுதந்திரம் என்று வேதாந்தம் கூறுகிறது. சமத்துவ உணர்வும் சமநோக்கும் நம்மில் மேன்மேலும் மிகும் போது நாம் முக்தியை நெருங்குகிறோம் என்பதற்கான அடையாளம் அது. இன்பத் தையும் துன்பத்தையும், வெற்றியையும் தோல்வியையும் ஒன்றாகப் பார்க்கும் நிலை முதிரமுதிர, மனம் முக்திநிலையை நெருங்குகிறது என்பது பொருள்.

மனத்தைத் தன் விருப்பப்படி நரம்பு மையங்களுடன் இணைக்கவோ பிரிக்கவோ செய்வதில் வெற்றி பெறு பவன் பிரத்யாஹாரத்திலும் வெற்றி பெறு கிறான். பிரத்யாஹாரம் என்பது மனத்தின் ஆற்றல்களைப் புறத்தில் போகாமல் தடுத்து, புலன்களின் பிடியிலிருந்து அதனை விடுவித்து, ‘உள்ளே குவித்தல்’ ஆகும். இதைச் செய்ய முடிந்த பின்தான் நாம் உண்மையில் நற்குணம் என்பதைப் பெறுகிறோம், அதன்பின்தான் முக்திப் பாதையில் ஒரு நீண்ட அடியெடுத்து வைக்கிறோம். அதற்குமுன் நாம் வெறும் எந்திரங்களே.

முனிவர் விடுதலையை விரும்பு கிறார். புலனின்பப் பொருட்கள் எல்லாம் வீண் என்பதும் சுக துக்கங்களுக்கு முடி வில்லை என்பதும் அவருக்குத் தெரியும். இந்த உலகத்துச் செல்வந்தர்களுள் எத்தனையோ பேர் பழைய இன்பங்களில் நிறைவின்றிப் புதுப்புது இன்பங்களைத் தேடித் திரிகின்றனர்! எல்லா இன்பங் களும் பழையவை ஆகிவிடுகின்றன. அவர்களுக்குப் புது இன்பங்கள் தேவைப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு நாளும் அவர்கள் எவ்வளவு முட்டாள்தனமானவற்றைப் படைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியவில்லையா? இவை யெல்லாம் ஒரு கணநேரம் நரம்புகளைத் தட்டி எழுப்புகின்றன, அவ்வளவுதான். இந்தக் கணநேர எழுச்சிக்குப் பின் தோன்றும் பிரதிச்செயல் எவ்வளவு துன்பம் தருவது!

மக்களில் பெரும்பாலானோர் ஆட்டு மந்தைகளே. முதலில் போகும் ஆடு, குழி யில் தவறி விழுந்துவிட்டால், தொடர்ந்து செல்லும் ஆடுகளும் அதுபோலவே குழியில் விழுந்து கழுத்தை முறித்துக்கொள்ளும். அதுபோலவே மக்களும் சமுதாயத்தில் முக்கியமான ஒருவன் என்ன செய் கிறானோ அதையே பின்பற்றுகிறார்கள்; தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்பதை அவர்கள் எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை.

உலக விஷயங்களின் வெறுமை புலப்படும் போது, இப்படி இயற்கையின் அடிமையாக, அது இழுத்த இழுப்பு கெல்லாம் வளைந்து கொடுப்பது தவறு என்பதை மனிதன் உணர்கிறான்; இது வெறும் அடிமை வாழ்வு. ஒருவன் வந்து அவனிடம் ஓரிரு இனிய சொற்களைச் சொன்னால் புன்னகை புரிகிறான்; கடுஞ் சொற்களைச் சொல்லிவிட்டால் வருந்து கிறான். ஒரு வாய்ச் சோற்றுக்கும், ஒரு மூச்சளவு காற்றுக்கும், ஆடைகளுக்கும், தேசப்பற்றிற்கும், நாட்டிற்கும், பெயருக் கும், புகழுக்கும் அடிமையாக இருக் கிறான் மனிதன். இவ்வாறு அவன் அடிமைத்தனத்தில் சிக்குண்டு கிடக் கிறான். இந்தப் பற்றுக்களின் காரணமாக உண்மை மனிதன் உள்ளே புதைந்து கிடக் கிறான். வெறும் அடிமை உருவையே மனிதன் என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்கள். தனது இந்த அடிமைத்தனத்தை மனிதன் உணரும் போது இதிலிருந்து விடுதலை பெறு வதற்குத் தீவிர ஆவல் எழுகிறது. செக்கச் சிவந்த நெருப்புத் தணல் ஒன்றை ஒருவனது தலையில் வைத்தால் அதைக் கீழே தள்ள அவன் எப்படிப் போராடு கிறான்! தான் இயற்கையின் அடிமை என்பதை உண்மையாக உணர்ந்த மனிதனும் விடுதலை பெற, முக்தி பெற அவ்வளவு தீவிரமாகப் போராடுவான்.

முதலில் சுதந்திரராக இருங்கள். பின்னர் எத்தனை தனித்துவங்களை வேண்டுமானாலும் உங்கள் விருப்பம் போல் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். பின்னர் நாம் மேடையில் தோன்றி பிச்சைக்காரன் வேடத்தில் நடிக்கும் நடிகனைப்போல் நடிப்போம். நடிப்புப் பிச்சைக்காரனையும் உண்மையிலேயே தெருவில் பிச்சை யெடுக்கும் பிச்சைக்காரனையும் ஒப்பிட்டு வேறுபாடுகளைக் காணுங்கள். ஒரு வேளை இருவரும் பார்வைக்கு ஒன்று போல் தானிருப்பார்கள். பேச்சு வார்த்தை களும் ஒன்றுபோலவே உள்ளன. ஆனா லும் எத்தனை வேறுபாடு! ஒருவன் பிச்சை எடுப்பதன் மூலம் ஆனந்தத்தை அனுபவிக் கிறான், மற்றொருவன் துன்பமும் துயர மும் அடைகிறான். எது இந்த வேறு பாட்டை ஏற்படுத்துகிறது? ஒருவன் சுதந்திரன், மற்றவன் கட்டுண்டவன். தன் வறுமை உண்மையல்ல, தான் நாடகத்திற்காகத் தரித்துள்ள வேடம் அது என்பதை நடிகன் உணர்ந்திருக்கிறான். உண்மைப் பிச்சைக்காரனோ தான் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் பிச்சையெடுப்பதே தனது நிலை, தான் பிச்சையெடுத்தே தீர வேண்டும் என்று எண்ணுகிறான். இதுதான் நியதி. நமது உண்மை இயல்பை அறியாதது வரை, இயற்கைச் சக்திகள் ஒவ்வொன்றாலும் முன்னும் பின்னும் அலைக்கழிக்கப்பட்டு இயற்கையிலுள்ள எல்லாவற்றிற்கும் அடிமைகளாக இருக்கும் பிச்சைக்காரர் களே நாம். உதவி வேண்டி நாம் உலகம் முழுவதும் கதறுகிறோம், உதவி கிடைப் பதில்லை. கற்பனைக் கடவுள்களை நோக்கி அழுகிறோம், உதவி கிட்டுவ தில்லை . ஆனாலும் உதவி வரும் என்று நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறோம். இப்படிக் கதறி அழுவதும் நம்பிக் காத்திருப்பதுமாக ஒரு வாழ்க்கை முழுவதும் வீணாகிறது. இதே நாடகம் தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-25

25. சமத்துவ உணர்வைப் பெறுதல்

யாரையும் பார்த்து இரக்கப் படா தீர்கள், எல்லோரையும் சமமாகப் பாருங்கள். சமத்துவமின்மை என்ற ஆதி பாவத்திலிருந்து உங்களைத் தூய்மைப் படுத்திக் கொள்ளுங்கள். நாம் எல்லோரும் சமம். ‘நான் நல்லவன், நீ தீயவன், நான் உன்னைத் தீமையிலிருந்து மீட்கப் போகிறேன்’ என்று நினைக்காதீர்கள். சமத்துவமே சுதந்திரத்தின் அடையாளம். பாவிகளுடனும் குடிகாரர்களுடனும் ஏசுநாதர் வாழ்ந்தார். அவர் ஒருபோதும் தன்னை ஒரு பீடத்தின்மீது நிறுத்திக் கொள்ளவில்லை. பாவிகள்தான் பாவத் தைக் காண்பார்கள். மனிதனைப் பார்க் காதே, இறைவனை மட்டுமே பார்.

நாமே நமக்குச் சொர்க்கத்தை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். நரகத்தில் கூடச் சொர்க்கத்தை உருவாக்க நம்மால் முடியும். பாவிகள் நரகத்தில் மட்டுமே இருப்பார்கள். நாம் அவர்களைக் காண் கிறோம் என்றால் நாம் இங்கே நரகத்தில் இருப்பதாகத்தான் அர்த்தம்.

மனிதனுக்குக் கல்வி அவசியம். ஜனநாயகம், மனித சமத்துவம் என்றெல் லாம் இன்று பேசுகிறார்கள். தான் எல்லாருடனும் சமம் என்பதை ஒருவன் எப்படித் தெரிந்து கொள்வான்? அவனுக்கு வலுவான மூளை வேண்டும், அசட்டுக் கருத்துக்கள் இல்லாத தெளிந்த மனம் வேண்டும், மனத்தை மூடியிருக்கும் மூட நம்பிக்கைகளை ஊடுருவி, தன்னுள் ஆழத்தில் உள்ள தனி உண்மையை அவன் அறிய வேண்டும். எல்லா நிறைவும் எல்லா சக்திகளும் ஏற்கனவே தன்னுள் உள்ளன, அவற்றைப் பிறர் தனக்குத் தரத் தேவையில்லை என்பதை அப்போது அவன் உணர்வான். இதை உணர்ந்த அந்தக் கணமே அவன் சுதந்திரன் ஆகிறான், சமத்துவம் பெறுகிறான். தன்னைப் போலவே எல்லோரும் பூரணர்களாகவே உள்ளனர், உடலாலோ உள்ளத்தாலோ தான் யார்மீதும் அதிகாரம் செலுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதையும் அவன் உணர்கிறான். தன்னைவிடக் கீழான நிலையில் யாரும் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை என்பது அவனுக்குத் தெரிகிறது. அப்பொழுதுதான் அவன் சமத்துவத்தைப் பற்றிப் பேச முடியும், அதற்குமுன்பு அல்ல.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-24

24. மன ஒருமைப்பாட்டின் சக்தி

மனிதனுக்கும் மிருகங்களுக்கும் உள்ள முக்கிய வேற்றுமை மன ஒருமைப்பாட்டு ஆற்றலே. செயலின் எந்தத் துறையிலும் வெற்றி என்பது இதைப் பொறுத்தே அமைகிறது. மன ஒருமைப்பாடு என்பதை நாம் அனைவரும் ஏதோ சிறிது அறிந்து தான் இருக்கிறோம். மன ஒருமைப் பாட்டின் விளைவுகளை நாம் அன்றாடம் சந்திக்கத்தான் செய்கிறோம். கலை, சங்கீதம் என்று எதுவானாலும் உயர்ந்த வெற்றி என்பது மன ஒருமைப்பாட்டினா லேயே கிடைக்கிறது,

மிருகங்களின் ஒருமைப்பாட்டு ஆற்றல் மிகவும் குறைந்தது. மிருகங் களுக்குப் பயிற்சி அளிப்பவர்களுக்கு ஓர் உண்மை தெளிவாகத் தெரியும். சொன் னதை அவை உடனே மறந்து விடும். மிருகத்தினால் ஒரு பொருளின்மீது நீண்ட நேரம் மனத்தை வைத்திருக்க முடியாது. எனவே மனிதன் அதிக ஒருமைப்பாட்டு ஆற்றல் உள்ளவன் என்பதிலேயே மனிதனுக்கும் மிருகத்திற்கும் வேறுபாடு இருக்கிறது. இந்த ஒருமைப்பாட்டு ஆற்ற லின் வேறுபாடே மனிதர்களுக்கு இடை யில்கூட வேற்றுமையை ஏற்படுத்துகிறது. மிகச் சாதாரண மனிதனையும், மிக மேலான மனிதனையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்ஒருமைப்பாட்டு அளவிலேயே வேறு பாடு, இது ஒன்றுதான் வித்தியாசம்.

ஒவ்வொருவரின் மனமும் ஏதோ சிலவேளைகளில் ஒருமுகப்படவே செய் கிறது. நாம் நேசிக்கும் பொருட்களில் நமது மனத்தை ஒருமுகப்படுத்துகிறோம்; நாம் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தும் பொருட்களை நேசிக்கிறோம். தனது அன்புக் குழந்தையின் பிஞ்சுமுகத்தை நேசிக்காத எந்தத் தாயாவது, உலகத்தில் இருக்கிறாளா? அவளுக்கு அந்த முகமே உலகின் மிக அழகிய முகம். அவள் குழந்தையை நேசிக்கிறாள். ஏனெனில் தனது மனத்தைக் குழந்தையில் ஒருமுகப் படுத்துகிறாள். ஒவ்வொருவரும் அந்த முகத்தில் மனத்தை ஒருமைப்படுத்த முடியுமானால் அனைவரும் அந்த முகத்தை நேசிப்பார்கள். அனைவருக்கும் அந்த முகமே மிக அழகிய முகமாகத் தோன்றும். நாம் நேசிக்கும் பொருட்களில் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்துகிறோம்.

இத்தகைய மன ஒருமைப்பாட்டில் உள்ள பிரச்சினை இதுதான்-நாம் மனத்தை அடக்குவதில்லை , மனம் நம்மை அடக்கி ஆள்கிறது. நமக்கு வெளி யிலுள்ள ஏதோ ஒரு பொருள் நமது மனத் தைத் தன்னிடம் இழுத்து, அது விரும்பும் நேரம்வரை தன்னிடமே வைத்துக்கொள் கிறது. இனிய இசையைக் கேட்கிறோம், அழகிய படத்தைப் பார்க்கிறோம், நமது மனம் அங்கேயே நின்றுவிடுகிறது. நம்மால் அதை மீட்க முடிவதில்லை.

உங்களுக்குப் பிடித்த ஒரு தலைப்பில் நான் பேசினால் அதில் உங்கள் மனம் குவிகிறது. நான் உங்களை மீறி உங்கள் மனத்தை இழுத்து அந்தக் கருத்தில் பதியச் செய்கிறேன். இவ்வாறு நம்மையும் மீறி நமது கவனம் திசை திருப்பப்படுகிறது; பல பொருட்களில் நமது மனம் குவிக்கப் படுகிறது. நம்மால் இதைத் தவிர்க்க முடியாது.

இந்த மன ஒருமைப்பாட்டை வளர்க்க முடியுமா? அதற்கு நாம் எஜமானர்களாக முடியுமா? இதுதான் கேள்வி. முடியும் என்கிறார்கள் யோகிகள். மனத்தை முற்றிலுமாகக் கட்டுப்படுத்தலாம் என்பது அவர்கள் கூற்று. நீதிநெறி நோக்கிலிருந்து பார்த்தால் இதில் ஓர் அபாயம் இருக்கிறது: மனத்தை ஒரு பொருளில் குவிக்கிறோம், ஆனால் நாம் விரும்பும்போது அதை விலக்க முடிவதில்லை. இந்த நிலை பெருந்துன்பங்களை உருவாக்குகிறது. இந்த விலக்கும் ஆற்றல் இல்லாததுதான் நமது பெரும்பாலான துன்பங்களுக்குக் காரணம். எனவே குவிக்கும் ஆற்றலுடன் விலக்கும் ஆற்றலையும் நாம் வளர்க்க வேண்டும். அனைத்தையும் தவிர்த்து ஒன்றைப் பற்றும் திறன் வேண்டும்; ஒரு கணத்தில் மனத்தை அதிலிருந்து விலக்கி இன்னொன்றில் வைக்கவும் திறன் வேண்டும். இந்த இரண்டையும் சேர்த்து வளர்த்தோமானால் எந்த அபாயமும் இல்லை .

இதுவே மனத்தின் ஒழுங்கான வளர்ச்சி. என்னைப் பொறுத்த வரையில் கல்வியின் சாரம் மன ஒருமைப்பாடே தவிர, தகவல்களைச் சேகரிப்பதல்ல. நான் மீண்டும் படிக்க நேர்ந்தால், ஒருபோதும் தகவல்களைச் சேகரிக்க மாட்டேன். முதலில் மன ஒருமைப்பாட்டையும் பற்றின்மையையும் வளர்த்துக்கொண்டு, பின்னர் அந்தப் பரிபூரணமான கருவியால் நான் விரும்பும் போது தகவல்களைச் சேகரித்துக் கொள்வேன். குழந்தையை வளர்க்கும்போது இந்த இரு ஆற்றல்களை யும் அவர்களிடம் வளர்க்க வேண்டும்.

மனத்தின் ஆற்றல்களை எல்லாம் ஒருமுகப்படுத்தியதால்தானே உலகிலுள்ள அறிவை மனிதன் பெற்றான். எவ்வாறு தட்ட வேண்டும், தேவையான உந்துதலை எப்படி அளிப்பது என்பது மட்டும் நமக்குத் தெரியுமானால் உலகம் தனது ரகசியங்களை அளிக்கத் தயாராக இருக் கிறது. அதற்கான வலிமையும் வேகமும் ஒருமைப்பாட்டின்மூலமே கிடைக்கிறது. மனித மனத்தின் ஆற்றலுக்கு எல்லையே இல்லை. எவ்வளவுக்கு அதை ஒருமைப் படுத்து வீர்களோ, அந்த அளவிற்கு
ஆற்றலை ஒரு மையத்தில் குவிக்க உங் களால் முடியும். இதுதான் ரகசியம்.
மனப்பயிற்சியில் சுவாசப் பயிற்சி முதற்படி. ஒழுங்கான சுவாசம் உடலைச் சீராக வைத்திருக்கிறது. அதன்மூலம் மனத்தை அடைவது மிக எளிது. சுவாசப் பயிற்சியில் முதலில் நாம் கவனிக்க வேண்டியது ஆசனம். எந்த நிலையில் ஒருவனால் வசதியாக உட்கார முடியுமோ அதுவே அவனுக்குரிய ஆசனம். முது கெலும்பு சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும். உடலின் எடை விலாஎலும்புகளால் தாங்கப்பட வேண்டும். மனத்தை அடக்கக் குறுக்கு வழிகள் எதையும் முயலாதீர்கள். சாதாரண சுவாசப் பயிற்சி போதுமானது.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-23

23. குறிக்கோளில் உறுதியாக இருத்தல்

இதுதான் முதற்படி, மாபெரும் படி; அதாவது லட்சியத்தில் தீவிர நாட்டம். இது ஏற்பட்டுவிட்டால் மற்றவை எளிதில் வந்து விடும். இந்த உண்மையை இந்திய மனமே கண்டு பிடித்தது. உண்மையை அறிவதற்காக எவ்வளவு தூரம் செல்லவும் இந்தியர்கள் தயங்குவதில்லை . ஆனால் இங்கு மேலை நாடுகளில், எல்லாம் மிகவும் எளிதாக்கப்பட்டுள்ளது. உங்கள் பெரிய லட்சியம் உண்மையை அறிவ தல்ல, முன்னேற்றம் காண்பதே. போராட்டம்தான் ஒருவன் பெறும் பெரிய படிப்பினை. இந்த வாழ்க்கையில் நாம் பெறும் பெரிய நன்மை இந்தப் போராட்டப் பயிற்சியே. போராட்டத்தின் வழியாகவே நாம் செல்ல வேண்டும். சொர்க்கத்திற்கு ஒரு பாதை இருக்குமானால் அது நரகத்தின் வழியாகவே இருக்கும். நரகத்தின் வழி யாகச் சொர்க்கத்திற்குச் செல்வதுதான் என்றும் உள்ள வழி. ஒருமுறையல்ல, இருமுறை அல்ல, பல்லாயிரம் முறை சூழ்நிலையுடன் போராடி, இறந்து, அப்போதும் தைரியத்தை இழக்காமல் ஆன்மா போராடுமானால் அது பேராற்றல் உள்ளதாக மாறிவிடுகிறது. அப்போது அது தனது லட்சியத்தை விடத் தான் எவ்வளவோ மடங்கு உயர்ந்துவிட்டதைக் காண்கிறது. எனவே அந்த லட்சியத்தைக் கண்டு சிரிக்கிறது. ஆன்மாவாகிய நானே லட்சியம், வேறு எதுவும் இல்லை . என் ஆன்மாவுடன் ஒப்பிட வேறு என்ன இருக்கிறது? ஒரு பை பொன்னும் மணி யும் எனது ஆன்மாவின் லட்சியமாக முடியுமா? முடியவே முடியாது. நான் கொள்ளக்கூடிய லட்சியங்களுள் மிக உயர்ந்தது எனது ஆன்மாதான். எனது உண்மை இயல்பை உணர்வதுதான் என் வாழ்க்கையின் ஒரே லட்சியம்.

முற்றிலும் தீமையான எதுவும் இல்லை. கடவுளோடு சாத்தானுக்கும் இங்கே இடம் இருக்கிறது, சாத்தான் இல்லை என்றால் கடவுளும் இங்கே இருக்க மாட்டார். நான் முன்பு கூறியது போல் நரகத்தின் வழியாகவே சொர்க்கத் திற்குச் செல்ல வேண்டும். நமது தவறுகளுக்கும் இங்கே இடம் உண்டு. முன்னேறிக்கொண்டே இருங்கள். செய்யக் கூடாத ஒன்றை நீங்கள் செய்து விட்டதாக நினைத்தாலும் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டாம். இன்றைய உங்களை உருவாக்குவதில் அந்தத் தவறுகளுக்கு இட மில்லை என்றா நினைக்கிறீர்கள்? எனவே உங்கள் தவறுகளை வாழ்த்துங்கள். அவை நம்மை அறியாமலே நமக்கு வழிகாட்டும் தெய்வங்கள். துன்பம் பெரும் பேறு! இன்பமும் பெரும் பேறு! உங்கள் நிலைமை என்னவானாலும் பொருட் படுத்தாதீர்கள். லட்சியத்தை இறுகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். முன்னேறிச் செல் லுங்கள். சிறுசிறு தவறுகளையும் குறை களையும் திரும்பிப் பார்த்துக் குமைந்து கொண்டிருக்காதீர்கள். நமது போர்க்கள மாகிய பிரபஞ்சத்தில் தவறுகள் என்ற புழுதி கிளம்பியே தீரும். இந்தப் புழுதியைச் சகித்துக் கொள்வதற்கான உறுதியற்றவர்கள் போரிலிருந்து விலகிக் கொள்ளட்டும்.

லட்சியம் உள்ளவன் ஆயிரம் தவறு களைச் செய்வானானால், லட்சியம் இல்லாதவன் ஐம்பதாயிரம் தவறுகள் செய்வான் என்பது நிச்சயம். எனவே ஒரு லட்சியம் இருப்பது சிறந்தது. இந்த லட்சியம் நமது இதயத்தில் புகும் வரை, நமது மூளையில் புகும்வரை, நமது நாடி நரம்புகளில் புகும்வரை, நமது ரத்தத்தின் ஒவ்வொரு துளியுடனும் கலந்து துடிக்கும் வரை, நமது உடலின் அணுக்கள் தோறும் கலந்து ஊடுருவும் வரை நாம் அதைப் பற்றிக் கேட்க வேண்டும். அதையே சிந்திக்க வேண்டும். ‘உள்ளம் நிறையும் போது வாய் பேசுகிறது’. அது மட்டுமல்ல; உள்ளத்தின் நிறைவுதான் கைகளை வேலை செய்யத் தூண்டுகிறது.

எண்ணமே நம்மிலுள்ள தூண்டும் சக்தி. மனத்தை உயர்ந்த எண்ணங்களினால் நிரப்புங்கள். நாட்கணக்காக அதைக் கேளுங்கள். மாதக்கணக்காகச் சிந்தியுங்கள். தோல்விகளைப் பொருட்படுத்தாதீர்கள். தோல்விகள் இயற்கையானவை. வாழ்க் கைக்கு அழகு சேர்ப்பவை அவை. தோல்விகள் இல்லாத வாழ்க்கையும் ஒரு வாழ்க்கையா? போராட்டம் இல்லாத வாழ்க்கை வாழ்க்கையே அல்ல. அப்படிப் பட்ட வாழ்க்கையில் என்ன இனிமை இருக்கிறது! போராட்டங்களையும் தவறு களையும் பொருட்படுத்தாதீர்கள். ஒரு பசு பொய் சொல்வதை நான் கேட்டதில்லை, ஆனால் அது வெறும் பசுதான்; மனிதன் அல்ல! ஆகவே தோல்விகளை, சறுக்கல் களைப்பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள். ஆயிரம் தடவை லட்சியத்திலிருந்து வழுவ நேர்ந்தாலும் திரும்பத்திரும்ப அந்த லட்சியத்தைப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். ஆயிரம் தடவை தவறினாலும் இன்னொரு முறை முயலுங்கள்.

எல்லாவற்றிலும் கடவுளைக் காண்பதுதான் மனிதனின் லட்சியம். எல்லாவற்றிலும் பார்க்க முடியா விட்டால், நாம் மிகவும் நேசிக்கும் ஒன்றிலாவது பார்க்க வேண்டும். பிறகு இன்னொன்றில் பார்க்க வேண்டும். இப் படியே இந்தக் கருத்தை விரிவுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும். ஆன்மாவின் முன்னால் எல்லையற்ற வாழ்க்கை உள்ளது. எவ்வளவு காலம் வேண்டுமானாலும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஆனால் லட்சியத்தை அடைவது உறுதி.

ஒரு லட்சியத்தை எடுத்துக் கொள் ளுங்கள். அதையே உங்கள் வாழ்க்கை யாகக் கொள்ளுங்கள். அதையே நினை யுங்கள், அதையே கனவு காணுங்கள், அந்த லட்சியத்திற்காகவே வாழுங்கள். மூளை, தசைகள், நரம்புகள் என்று உங்கள் உடலின் ஒவ்வொரு பகுதியும் அந்த லட்சி யத்தால் நிறையட்டும். பிற கருத்துக்கள் அனைத்தையும் அடியோடு விட்டு விடுங்கள். வெற்றிக்கு வழி இதுவே. ஆன்மீகச் செம்மல்கள் உருவாக்கப்பட்ட வழி இதுவே. மற்றுள்ளவர்கள் வெறும் பேச்சு எந்திரங்கள் மட்டுமே.

அனுபவ வாழ்க்கை, லட்சியத்தையே அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. நாம் தத்துவம் பேசினாலும், தினசரி வாழ்க்கை யின் கடினமான கடமைகளைச் செய்து கொண்டிருந்தாலும் நமது வாழ்க்கை முழு வதையும் ஊடுருவி நிற்பது லட்சியமே. லட்சியத்தின் ஒளிக்கதிர்கள் வெளிப்பட்டு, ஒவ்வொரு சிறு துளைமூலமும் காற்றுத் துவாரம் மூலமும் நேராகவோ, வளைந்தோ, அலை போலவோ பாய்ந்து கொண்டிருக் கின்றன. தெரிந்தோ தெரியாமலோ, நாம் ஒவ்வொரு செயலையும் அந்த ஒளியில் தான் செய்தாக வேண்டும். ஒவ்வொரு பொருளும் அதனால்தான் அழகாகவோ விகாரமாகவோ மாறுகிறது. நாம் எவ்வாறு இருக்கிறோமோ, இனி எவ்வாறு ஆகப்போகிறோமோ அதை அந்த லட்சியம்தான் நிர்ணயிக்கிறது. லட்சியத் தின் ஆற்றல் நம்மை ஒரு போர்வைபோல் மூடிக் கொண்டிருக்கிறது. நம் இன்பங் களிலும் துன்பங்களிலும், நாம் செய்யும் உயர்ந்த செயல்களிலும் தாழ்ந்த செயல் களிலும், நமது புண்ணியச் செயல்களிலும் பாவச் செயல்களிலும் நாம் அதன் ஆற்றலை அனுபவித்து வருகிறோம்.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-22

22. எது ஒழுக்கம்?

பல்வேறு வகையான நீதி நெறிக் கோட்பாடுகளுள் பல்வேறு விதங்களில் வெளிப்பட்டு நிற்கின்ற ஒரு கருத்து உள்ளது. அது மற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் என்பதுதான். மனிதர் களிடம் அன்பாயிருப்பது, எல்லா பிராணி களிடமும் அன்பாயிருப்பது- இதுதான் மனிதகுலத்தை முக்கியமாக வழிநடத்தும் குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும். இதெல்லாமே, ‘நான்தான் பிரபஞ்சம்; இந்தப் பிரபஞ்சம் இரண்டற்றது; ஒன்றே தான்’ என்ற நிலையான உண்மையின் பல்வேறு வெளிப்பாடுகள். அப்படி இல்லாவிட்டால் இந்தச் செயல்களுக்கெல் லாம் காரணம் என்ன? நான் எதற்காக என்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களிடம் அன்பு பாராட்ட வேண்டும்? ஏன் மற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும்? என்னைக் கட்டாயப்படுத்துவது எது? அதுதான் இரக் கம்; எங்கும் ஒரே பொருள் உள்ளது என்ற உணர்ச்சி.

கல்லான இதயங்கள்கூடச் சில வேளைகளில் மற்றவர்களுக்காகக் கனிவ துண்டு. நீ பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்ற இந்தத் தனித்துவம் வெறும் மனமயக்கம், அதை இப்படிக் கெட்டியாகப் பற்றிக் கொண்டிருப்பது பாராட்டத் தக்கதல்ல என்று சொன்னால் மனிதன் பயப்படு கிறான். ஆனால் அவனே, முழுத் தன்னல மறுப்புதான் எல்லா நன்னெறிக்கும் அடிப்படை என்றும் கூறுகிறான்.

இந்த முழுத் தன்னல மறுப்பு என்பது என்ன? ஆன்மாபோல் தன்னைக் காட்டிக் கொண்டிருக்கின்ற தோன்றும் மனிதனை விடுவதே அது. எல்லா சுய நலத்தையும் விடுவதே அது. ‘நான்’, ‘எனது’ என்ற அகங்கார மமகாரங்கள் பழைய மூட நம்பிக்கையிலிருந்து பிறந்தவை. இந்தப் போலி ஆன்மா மறையும் அளவிற்கு உண்மை ஆன்மா வெளிப்பட்டுத் தோன்று கிறது. இதுவே உண்மையான தன்னல மறுப்பு. இதுவே எல்லா அறநெறி உப தேசங்களின் மையமும் அடிப்படையும் சாரமும் ஆகும். தெரிந்தோ தெரியாமலோ உலகம் முழுவதும் இந்தக் குறிக்கோளை நோக்கியே சென்று கொண்டிருக்கிறது; நடைமுறையிலும் ஓரளவு இதை அனுசரிக் கிறது. பெரும்பாலானோர் தாங்கள் உணராம லேயே இதைச் செய்து கொண்டிருக் கிறார்கள். அவர்கள் உணர்வு பூர்வமாகச் செய்யட்டும். ‘நான்’, ‘எனது’ என்பவை உண்மையான ஆன்மாவல்ல, ஆன்மாவின் தடைகளே என்று அவர்கள் உணர்ந்து அவற்றை விடட்டும். இந்தத் தோன்றும் மனிதன் அகத்தேயுள்ள எல்லையற்ற உண் மையின் ஒரு மின்னல் தோற்றம் மட்டுமே; எல்லாமாக இருக்கும் எல்லையற்ற நெருப்பின் ஒரு பொறியே. அவனது உண்மையான இயல்பு எல்லையற்றது.

பிறருக்கு நன்மை செய்வது புண்ணி யம், தீமை செய்வது பாவம். வலிமையும் ஆண்மையும் புண்ணியம், பலவீனமும் கோழைத்தனமும் பாவம். சுதந்திரம் புண்ணியம், சார்ந்திருப்பது பாவம். பிறரை நேசிப்பது புண்ணியம், வெறுப்பது பாவம். கடவுளையும் தன் ஆன்மாவையும் நம்புவது புண்ணியம், சந்தேகிப்பது பாவம். ஒருமையை அறிவது புண்ணியம், வேறுபாடு காண்பது பாவம். புண்ணியம் பெறும் வழியையே சாஸ்திரங்கள் காட்டு கின்றன.

எல்லா மொழிகளிலும், எல்லா மதங்களிலும், எல்லா தீர்க்கதரிசிகளாலும் போதிக்கப்பட்ட எல்லா நீதி நெறிகளின் சாரம் இதுதான். ‘சுயநலமற்று இருங்கள்’, ‘நான் அல்ல நீ – இதுதான் எல்லா ஒழுக்க நெறிகளுக்கும் பின்னணி. இதன் பொருள் என்ன? தனித்துவம் என்பதே இல்லை , நீ என்னில் ஒரு பகுதி, நான் உன்னில் ஒரு பகுதி என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது; நான் உன்னைத் துன்புறுத்தினால், என்னையே
துன்புறுத்துகிறேன், உனக்கு உதவினால் எனக்கே உதவுகிறேன் என்பதை ஏற்றுக் கொள்வது; நீ உயிர் வாழ்கின்ற பொழுது எனக்கு இறப்பு இருக்க இயலாது என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது. இந்தப் பிரஞ்சத்தில் ஒரு கருடன் இருக்கும் வரையில் நான் எப்படிச் சாக முடியும்? ஏனெனில் என் உயிர் அந்தப் புழுவின் உயிரிலும் உள்ளது. அதேவேளை யில் இது ஒரு பாடமும் கற்பிக்கிறது, உதவி செய்யாமல் நம் சகோதரர்களுள் ஒருவரையும் நாம் புறக்கணிக்க இயலாது, ஏனெனில் அவர்களின் நலத்தில்தான் நம் நலம் இருக்கிறது.

மனிதனுக்கு ஒழுக்கமும் தூய்மையும் ஏன் தேவை? ஏனெனில் அது அவனது சங்கல்பத்தைத் திடம்பெறச் செய்கிறது. உண்மையான இயல்பை உணர்த்துவதன் மூலம் சங்கல்பத்திற்கு வலிமை தரும் ஒவ்வொன்றும் ஒழுக்கம். இதற்கு மாறானதை விளைவிக்கும் ஒவ்வொன்றும் ஒழுக்கமின்மை.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-21

21. தனித் தன்மையுடன் வளர்தல்

இன்னொன்றையும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும், சகோதரா, பிறநாடுகளிடமிருந்து நாம் கற்க வேண்டியவை ஏராளம் உள்ளன. இனி நான் கற்க வேண்டியது எதுவுமில்லை என்பவன் சாவின் அருகில் போய்விட்டான். எங்களுக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று எந்த நாடு கூறுகிறதோ அது அழிவின் எல்லையில் நிற்கிறது. ‘வாழும் நாள்வரை நான் கற்கிறேன்.’ இது சரி. எங்கிருந்து எதைக் கற்றாலும் அதை நமது அச்சில் அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும், அதுதான் விஷயம்.

யாரும் மற்றவருக்குக் கற்பிக்க இயலாது. நீங்களே உண்மையை உணர வேண்டும்; உங்கள் இயல்புக்கு ஏற்ப நீங்களே அதனைச் செயல்படுத்தவும் வேண்டும்…. எல்லோரும் தனித்தன்மை உள்ளவர்களாக விளங்க முயல வேண்டும். பலம் வாய்ந்தவர்களாக, சொந்தக்காலில் நிற்பவர்களாக, சுயமாகச் சிந்திக்கக் கூடிய வர்களாக, தங்கள் ஆன்மாவை அறிபவர் களாகத் திகழ வேண்டும். மற்றவர்களின் கொள்கையை அப்படியே விழுங்குவதில் எந்தப் பயனும் இல்லை . சிறைக்காவலர் களைப் போல், ஒன்றாக எழுவதும் ஒன்றாக உட்காருவதும் ஒரே உணவை உண்பதும், ஒன்றாகத் தலையாட்டுவதும் எந்தப் பலனையும் தராது. மாறுதல்களே வாழ்க்கையின் அறிகுறி. மாறுதல்கள் இல்லா திருப்பது மரணத்தின் அடையாளம்.

நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டிய மற்றொரு முக்கியமான பாடம் இது. காப்பியடிப்பது ஒருபோதும் நாகரீகம் ஆகாது…. போர்த்தாலும் கழுதை எந்தக் காலத்திலும் சிங்கம் ஆக முடியாது. காப்பியடித்தல், கோழைத்தனமான இந்தப் போலித்தனம் ஒருபோதும் முன்னேற்றத் தைத் தராது. இது மனிதனின் கேவலமான வீழ்ச்சியின் தெளிவான அடையாளம். நாம் பிறரிடமிருந்து காக்க வேண்டியவை உண்மையிலேயே ஏராளம் உள்ளன. பிறரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள மறுப்பவன் செத்தவனே… நல்லவற்றை மற்றவர்களிட மிருந்தும் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். ஆனால் அவைகளை உங்கள் இயல்பிற்கு ஏற்பக் கிரகித்துக்கொள்ளுங்கள், மற்றவர்களாக மாறாதீர்கள். இந்திய வாழ்க்கையிலிருந்து வெளியே இழுக்கப்பட்டவர்களாகி விடாதீர்கள். இந்தியர்கள் மற்ற இனத்த வரைப்போல் உடையுடுத்தி, உண்டு வாழ்ந் தால் இந்தியாவிற்கு நன்மை விளையும் என்று ஒருகணம்கூட நினைக்காதீர்கள்.

விதை தரையில் ஊன்றப்பட்டு, மண்ணும் காற்றும் நீரும் அதைச் சுற்றி போடப்படுகின்றன. விதை மண்ணாக வோ, காற்றாகவோ, நீராகவோ ஆகிறதா? இல்லை . அது செடியாகிறது. தனது வளர்ச்சி நியதிக்கு ஏற்ப அது வளர்கிறது. காற்றையும் மண்ணையும் நீரையும் தனதாக்கிக் கொண்டு, தனக்கு வேண்டிய சத்துப் பொரு ளாக மாற்றி, ஒரு செடியாக வளர்கிறது.

அதேபோலவே ஒவ்வொருவரும் மற்ற மதங்களின் நல்ல அம்சங்களைத் தனதாக்கிக்கொண்டு, தன் தனித்தன்மைலை யப் பாதுகாத்துக்கொண்டு, தன் வளர்ச்சி நியதியின்படி வளர வேண்டும்.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-20

20. தன்னம்பிக்கை ஏன்?

தன்னம்பிக்கை லட்சியம் நமக்கு மிகப்பெரிய உதவியாகும். இந்தத் தன்னம்பிக்கை எங்கும் உபதேசிக்கப் பட்டு, செயல்முறையில் பின்பற்றப்படு மானால் நம்மிடையே உள்ள தீமைகளும் துயரங்களும் பெரும்பாலும் அழிந்து விடும். மனித வரலாற்றை முழுவதும் பார்க்கும் போது, எந்த ஆணோ பெண்ணோ வரலாற்றில் சிறப்புடன் விளங்கினார்கள் என்றால், அதற்கு, மற்ற எல்லாவற்றையும்விட முக்கியக் காரணம் அவர்களது தன்னம்பிக்கைதான். பிறந்ததி லிருந்தே, நான் சிறப்படையப் போகிறேன் என்ற எண்ணத்துடன் அவர்கள் வாழ்ந் தார்கள், சிறந்தவர்கள் ஆனார்கள். எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு தாழ்ந்த நிலைக்கு ஒருவன் சென்றாலும், திடீரென ஒரு முரட்டுத் துணிச்சலுடன் மேலெழுந்து, தன்னம்பிக்கையுடன் திகழும் நேரம் ஒன்று வந்தே தீரும். ஆரம்பத்திலேயே நாம் இதைத் தெரிந்து கொள்வது நல்லது.
எந்த மனிதன் தன்னத்தானே வெறுக்கத் தொடங்கிவிட்டானோ, அவனுக்கு அழி வின் வாசல் எப்போதோ திறந்துவிட்டது. இது ஒரு நாட்டிற்கும் பொருந்தும். நமது முதற்கடமை நம்மை நாம் வெறுக்காமல் இருப்பதுதான். ஏனெனில் நாம் முன்னேற வேண்டுமானால் முதலில் நமக்கு நம் மிடம் நம்பிக்கை வேண்டும்; பிறகு கடவு ளிடம் நம்பிக்கை வேண்டும். தன்னிடம் நம்பிக்கை இல்லாதவன், கடவுளிடமும் ஒருபோதும் நம்பிக்கை வைக்க முடியாது.

எதை நினைக்கிறீர்களோ, அதுவாக ஆவீர்கள். உங்களைப் பலவீனர்கள் என்று நினைத்தால், பலவீனர்கள் ஆவீர்கள்; வலிமையானவர்களாக நினைத்தால் வலிமை மிக்கவர்கள் ஆவீர்கள்; தூய்மை யற்றவர்களாக எண்ணினால் தூய்மை யற்றவர் ஆவீர்கள், தூய்மையானவர்களாக எண்ணினால் தூயவர் ஆவீர்கள்.

எனவே நம்மைப் பலவீனர் என்று நினைக்க வேண்டாம்; நாம் வலிமை மிக்கவர்கள், எதையும் செய்யும் ஆற்றல் பெற்றவர்கள், எல்லாம் அறிந்தவர்கள் என்று நினைக்கும்படி இது போதிக்கிறது. நான் அதை இதுவரை வெளிப்படுத்த வில்லை என்றால், அதைப்பற்றிக் கவலை இல்லை ; ஆனால் அது என்னில் இருக்கிறது. எல்லா அறிவும் எல்லா ஆற்றலும் எல்லா தூய்மையும் எல்லா சுதந்திரமும் என்னில் இருக்கிறது. அந்த அறிவை ஏன் என்னால் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை ? ஏனென்றால் அவைமீது எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. நான் அதை நம்பினால் அவை வெளிப்பட்டே தீர வேண்டும்; வெளிப்படவே செய்யும்.

உலக வரலாறு என்பது தன்னம் பிக்கை உடைய சிலரின் வரலாறே. அத்தகைய தன்னம்பிக்கை நம்முள் இருக்கும் தெய்வத்தன்மையை வெளிப் படுத்துகிறது. நீங்கள் எதை வேண்டு மானாலும் செய்யலாம். எல்லையற்ற ஆற்றல் வெளிப்படும் அளவுக்கு நீங்கள் முயலாதபோதுதான் தோல்வி அடை கிறீர்கள். தன்னம்பிக்கையை இழக்கின்ற அந்தக் கணமே ஒருவன் அழிகிறான்; ஒரு நாடும் அவ்வாறே.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-19

19. வீரம் எனும் சக்தி

வீரம் எனும் சக்தி முதலில் மனிதனாகு. அப்போது பிற எல்லாம் தாமாகவே உன்னைத் தேடி வருவதைக் காண்பாய். தெரு நாயைப் போல் உறுமிக்கொண்டு சண்டை யிடுவதை விட்டு விடு. நல்ல நோக்கம், நேரிய வழி, தர்ம வீரம், நல்ல வலிமை ஆகியவற்றைப் பெறு. மனிதனாகப் பிறந்த நீ ஏதாவது அடையாளத்தை விட்டுச் செல். ‘துளசி! நீ இந்த உலகத்தில் பிறந்தபோது உலகம் சிரித்தது, நீ அழுதாய். நீ உலகைவிட்டுச் செல்லும் போது நீ சிரிக்க உலகம் உனக்காக அழத்தக்க நல்ல காரியங்களைச் செய்.’ இதைச் சாதிக்க முடிந்தால் நீ மனிதன். இல்லையேல் நீ பிறந்தும் பயனில்லை.

இந்த உலகம் எதைச் சொல்கிறதோ சொல்லட்டும், நான் என் கடமையைச் செய்கிறேன்–இதுதான் ஒரு வீரனின் செயல்முறையாக இருக்க வேண்டும்.
அப்படியில்லாமல், இவன் என்ன சொல் கிறான், அவன் என்ன எழுதுகிறான் என்பதிலேயே இரவும்பகலும் மனத்தைச் செலுத்திக் கொண்டிருந்தால் இந்த உலகத் தில் பெரும் காரியங்கள் எதையும் சாதிக்க முடியாது. ”சான்றோர்கள் உன்னைப் பாராட்டட்டும் அல்லது பழிக்கட்டும். செல்வத்தின் தேவதையான லட்சுமி வரட்டும் அல்லது அவளுக்கு எங்கு விருப்பமோ அங்கே போகட்டும். மரணம் இன்றோ அல்லது நூறு ஆண்டுகள் கழித்தோ வரட்டும். என்ன நேர்ந்தாலும் மேலோர்கள் நேரான பாதையிலிருந்து ஒரு போதும் தவற மாட்டார்கள்” என்னும் சம்ஸ்கிருத சுலோகம் உனக்கு நினைவிருக் கிறது அல்லவா! மக்கள் உன்னைப் பாராட்டட்டும் அல்லது பழிக்கட்டும். திருமகளின் அருள் உன்மீது வரட்டும் அல்லது வராமல் போகட்டும், உன் உடம்பு இன்றைக்கு அழியட்டும் அல்லது இன்னும் ஒரு யுகம் கழித்து அழியட்டும். நியாய வழியிலிருந்து ஒருபோதும் விலகாதே. ஒருவன் அமைதி என்னும் சொர்க்கத்தை அடைவதற்கு முன்பு எவ்வளவோ புயல்களையும் அலைகளை யும் கடந்தாக வேண்டியிருக்கிறது! ஒருவன் எவ்வளவு மகத்தானவனாக ஆகிறானோ, அந்த அளவிற்கு அவன் கடுமையான சோதனைகளைச் சந்திக்க வேண்டி இருக்கிறது. நடைமுறையில் நன்றாகப் பரிசோதித்த பின்னரே உலகம் அவர்களின் மகோன்னதத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறது. யார் பயந்த மனமும் கோழைத்தனமும் உடையவனாக இருக் கிறானோ, அவன் சீறியெழும் அலை களுக்கு அஞ்சி தன் சிறு கப்பலைக் கரைக்கு அருகிலேயே மூழ்கடித்து விடு கிறான். வீரர்கள் இதற்கெல்லாம் அசைந்து கொடுப்பார்களா, என்ன! வருவது வரட்டும், நான் என் லட்சியத்தை அடைந்தே தீர்வேன்- இதுதான் வீரம். இத்தகைய வீரம் உன்னிடம் இல்லா விட்டால் நூறு தெய்வங்கள் வந்தாலும் உன் ஜடத் தன்மையை நீக்க முடியாது.’

மனவலிமை இழந்தவர்களால் எந்த வேலையையும் செய்ய முடியாது. பிறவிகள்தோறும் அவர்கள் அழுது அரற்றிக்கொண்டே வந்துவந்து போகிறார் கள். “வீரபோக்யா வஸுந்தரா-இந்த உலகம் வீரர்களால்தான் அனுபவிக்கப் படுகிறது” என்பது அழியாத உண்மை . வீரனாக இரு. ”அபீ: அபீ:- பயமில்லை , பயமில்லை ” என்று எப்போதும் முழங்கு; “பயம் கொள்ளாதே” என்பதை எல்லோ ரிடமும் சொல். பயமே மரணம், பயமே பாவம், பயமே நரகம், பயமே அதர்மம், பயமே தவறான வாழ்க்கை . உலகத்திலுள்ள எதிர்மறையான சிந்தனைகள் எல்லாமே பயம் என்னும் இந்தச் சாத்தானிலிருந்தே தோன்றின. இந்தப் பயம்தான், சூரியன், காற்று, மரணம், அனைத்தையும் தத்தம் இடத்திலேயே கட்டுப்படுத்திச் செயல் படும்படி வைத்திருக்கிறது. எதையும் அது தன் பிடியிலிருந்து
தப்பிச் செல்லவிடுவதில்லை. ‘இந்த உடம்பை எடுத்து, வாழ்க்கையின் இன்பம் துன்பம், செல்வம் வறுமை என்னும் அலைகளால் எத்தனை முறைதான் நீ பந்தாடப்படுவாய்! ஆனால் இதெல்லாம் கணநேரமே இருப் பது என்பதைத் தெளிவாகத் தெரிந்துகொள். அவற்றைப்பற்றிச் சிறிதும் கவலைப் படாதே.

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்!-18

18. தைரியமாக இருப்பது எப்படி?

தென் கடல் தீவுகளில் பெரும் புயலில் அடியுண்ட சில கப்பல்களைப் பற்றிய ஒரு கதையை நான் படிக்க நேர்ந் தது. அதைப் பற்றிய படமும் ஆங்கிலப் பத்திரிகை ஒன்றில் (Illustrated London News) வந்தது. ஒரே ஓர் ஆங்கிலேயக் கப்பலைத் தவிர மற்றவை அனைத்தும் உடைந்து போயின். ஆங்கிலேயக் கப்பல் மட்டுமே தாக்குப்பிடிக்க முடிந்தது. தாங்கள் மூழ்கிப் போவதைப்பற்றிச் சிறிதும் எண்ணாமல், கப்பல்தளத்தில் நின்று, புயலை எதிர்த்துச் செல்லும் கப்பல்களை உற்சாகப்படுத்துபவர்கள் அந்தப் படத்தில் காணப்பட்டனர். அவர்களைப் போல் தைரியத்துடனும் கருணையுடனும் இருங்கள்.

இருள் உன்னைச் சூழ்கின்ற போதெல் லாம் உன் உண்மை இயல்பை வலி யுறுத்து, பாதகமானவை எல்லாம் மறைந்தே தீர வேண்டும். ஏனெனில் இவை எல்லாம் வெறும் கனவுகள். துன்பங்கள் மலையளவாகத் தோன்றலாம், எல்லாமே பயங்கரமானவையாக, இருள் சூழ்ந்தவையாகத் தோன்றலாம், ஆனால் எல்லாம் வெறும் மாயை. பயப்படாதே, மாயை மறைந்து விடும். நசுக்கு, அது ஓடிவிடும். காலால் மிதி, இறந்துவிடும். பயத்திற்கு இடம் கொடுக்காதே. எத்தனை முறை தோல்வி அடைந்தாய் என்பதை எண்ணிக் கொண்டிருக்காதே. அதைப் பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டாம். காலத்திற்கு எல்லையில்லை. முன்னேறு. திரும்பத்திரும்ப உன் உண்மை இயல்பை வலியுறுத்து, ஒளி வந்தே தீரும்.

இது வரை பிறந்த அனைவரையும் வேண்டிக்கொள், உன் உதவிக்கு யார் வருவார்கள்? யாரும் தப்ப முடியாத மரணத்தை வெல்வது எப்படி? உனக்கு நீயே உதவிக்கொள். நண்பா, உனக்கு வேறு யாரும் உதவ முடியாது. ஏனெனில் உனக்கு மிகச் சிறந்த நண்பன் நீ, உனக்கு மிகக் கொடிய பகைவனும் நீயே. எனவே உன் ஆன்மாவைப் பற்றிக்கொள். எழுந்து நில். பயப்படாதே.

தைரியமாக முன் செல்லுங்கள். ஒரு நாளிலோ, ஒரு வருடத்திலோ வெற்றியை எதிர்பார்க்காதீர்கள். மிக உயர்ந்த லட்சியத்தையே எப்போதும் பற்றியி ருங்கள். உறுதியாக இருங்கள். பொறாமை, சுயநலம் இவற்றைத் தவிர்த்து விடுங்கள். கீழ்ப்படிந்து நடந்து கொள் ளுங்கள். சத்தியத்திற்கும், மனித குலத் திற்கும், உங்கள் நாட்டிற்கும் எப்போதும் உண்மையாக நடந்து கொள்ளுங்கள்; உலகத்தையே அசைத்து விடுவீர்கள். மனிதன், அவனது ஆளுமை, அவனது வாழ்க்கை – இதுதான் ஆற்றலின் ரகசியம்; வேறு எதுவும் அல்ல. இதை நினைவில் வையுங்கள். இந்தக் கடிதத்தை வைத்திருங்கள், உங்களுக்குக் கவலையோ பொறாமையோ ஏற்படும் போது இறுதி வரிகளைப் படியுங்கள். பொறாமை என்பது அடிமைகளின் சாபக் கேடு. நமது நாட்டின் சாபக்கேடு. அதை எப்போதும் தவிர்த்து விடுங்கள். எல்லா ஆசிகளும் வெற்றிகளும் உங்களை அடையட்டும்.