11. பாமரர் முன்னேற்றம்

11. பாமரர் முன்னேற்றம்

நமது மூதாதைகளில் பிரபு குலத்தவர்கள் நாட் டின் பாமர மக்களைத் தங்கள் காலின் கீழ் நசுக்கிக் கொண்டே வந்ததின் பயனாக அவ்வேழை மக்கள் திக்கற்றவர்களாகிக் கடைசியில் பாவம், தாங்கள் மக்கட் குலத்தவர் என்பதையே அநேகமாக மறந்து விட்ட னர்.

நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாய் அவர் கள் பிறருக்கு உழைக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப் பட்டவர்களாதலின், நாம் அடிமைகளாகவே பிறந் தோம், குற்றேவல் புரியவே வாழ்க்கையெடுத்தோம் என்று அவர்கள் உண்மையாகவே நம்பத் தலைப் பட்ட னர்.

ஹிந்து மதத்தைப் போல மக்கட் குலத்தின் மேன்மையை உயர்வு படுத்திக் கூறும் மதம் இப் பூவுலகில் பிறிதொன் றில்லை; ஹிந்து மதத்தைப் போல் இப்பொழுது அனுஷ்டானத்தில் ஏழை எளிய வர்களை மிதித்து நசுக்கும் மதமும் வேறொன்றில்லை.

இந்தியாவில் ஏழை எளியவர்களுக்கும் பாவி களுக்கும் துணையே கிடையாது; நண்பர்கள் இல்லை. அவர்கள் எவ்வளவு தான் முயன்றாலும் முன்னேற முடியாது. ஒவ்வொரு நாளும் அவர்கள் தாழ்ந்து கொண்டே யிருக்கிறார்கள். கொடூரமான சமுதாய மானது அவர்கள் மீது சொரிந்து கொண்டேயிருக் கும் அடிகளை அவர்கள் உணருகிறார்கள். ஆனால் அவ்வடிகள் எங்கிருந்து வருபவை என்று அவர் களுக்குத் தெரிவதில்லை. தாங்களும் மனித குலத் தைச் சேர்ந்தவர்களே என்பதை அவர்கள் மறந்தே விட்டார்கள். இதன் பயனே அடிமைத்தனமாகும்.

பாமர ஜனங்களை அசட்டை செய்வதே நமது தேசீயப் பெரும்பாவம் என்று நான் கருதுகிறேன். நமது வீழ்ச்சியின் காரணங்களுள் அது ஒன்றாகும். இந்தியாவின் பாமர மக்கள் கல்விப் பயிற்சியுடை யவர்களாய், வயிற்றுச் சோற்றுக்குக் கவலையற்ற வர்களாய் ஆகும் வரையில் அரசியல் என்று எவ் வளவு தான் கூச்சலிட்டாலும் பயன் விளையாது, அப் பாமர ஜனங்களே நமது கல்விக்குப் பணந் தருகிறார்கள். நமது கோயில்களை அவர்களே கட்டு கிறார்கள். பதிலுக்கு அவர்கள் பெறுவதென்ன? உதை கள் தான், ஏறக்குறைய அவர்கள் நமது அடிமை களாகி விட்டார்கள். பாரத நாட்டை நாம் புனருத் தாரணம் செய்ய விரும்பினால் இப்பாமர ஜனங் களுக்குத் தொண்டு செய்ய வேண்டும்.

இந்தியாவிலுள்ள லட்சோப லட்சம் ஏழை களின் துயரங்களையும் துன்பங்களையும் நினைந்து உண்மையில் கண்ணீர் விடுவோர் எத்தனை பேர் இருக்கின்றனர்? நாமும் மனிதர்கள் தானா? அவர்களுடைய பசி தீர்வதற்காக, அவர்களுடைய முன்னேற்றத்துக்காக நாம் செய்வது என்ன? அவர்களை நாம் தொடுவதில்லை. அவர்கள் அருகிலும் நெருங்குவதில்லை! நாம் மனிதர்களா!

நான் ஏழை; நான் ஏழைகளை நேசிக்கிறேன். இந்நாட்டில் (அமெரிக்காவில்) ஏழைகள் எனப்படு வோரைப் பார்க்கிறேன்; அவர்கள் கதிக்கிரங்குவோர் எத்தனைபேர் உளர் என்பதையுங் காண்கிறேன். இந்நாட்டுக்கும் இந்தியாவுக்கும் எவ்வளவு பெரிய வேற்றுமை? இந்தியாவில், நித்திய தரித்திரத்திலும், அறியாமையிலும் மூழ்கிக் கிடக்கும் இருபது கோடி ஸ்திரீ புருஷர்களுக்காக இரங்குவோர் யார்? அவர் கள் முன்னேற்றத்துக்கு வழி என்ன? அவர்கள் கல்வி யறிவில்லாதவர்கள்; ஒளி காணாமல் தவிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு அறிவொளியை அளிப்போர் யாவர்? வீட்டுக்கு வீடு சென்று அவர்களுக்குக் கல்வி புகட்ட யார் தயாராயிருக்கிறார்?

தேசம் குடிசையில் இருக்கிறதென்பதை நினைவு கூருங்கள். ஆனால், அந்தோ ! அக்குடிசைகளில் வதி வோருக்கு எவரும் எதுவும் செய்தாரில்லை.

ஒரு தேசத்தினுடைய கதிமோட்சம் அந்நாட் டிலுள்ள விதவைகள் பெறும் கணவர்களின் தொகை யையா பொறுத்திருக்கிறது? அன்று, அன்று, பாமர மக்களின் நிலையையே அது சார்ந்ததாகும். அப்பா மர ஜனங்களை உங்களால் கை தூக்கிவிட முடியுமா? அவர்கள் இயல்பாகப் பெற்றுள்ள பாரமார்த்திகத் தன்மையை இழந்துவிடாத வகையில், அவர்கள் இழந்துவிட்ட தன்னம்பிக்கையை நீங்கள் அவர் களுக்குத் திரும்ப அளிக்க முடியுமா?

இந்நாட்டில் லட்சோப லட்சம் ஏழை மக்கள் பசிப்பிணிக்கும், அறியாமைக்கும் இரையானவர் களாயிருக்கும் வரையில் அவர்களுடைய உழைப்பின் பயனைக் கொண்டு கல்வி கற்று அவர்களைக் கவனியா திருக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனையும் நான் துரோகி என்றே சொல்வேன்.

துன்பத்திலாழ்ந்த ஏழைகளை வதைத்துப் பெற்ற பணத்தைக்கொண்டு ஆடையாபரணங்களால் தங்களை அலங்கரித்துத் திரியும் மனிதர்கள், பசி பசி என்று பறந்து காட்டுமிராண்டிகளே போல் வாழும் அந்த இருபது கோடி மக்களுக்காக எதுவும் செய்யாவிடில், அவர்களை நன்றி கெட்ட பாதகர்கள் என்றே நான் கூறுவேன்.

வறுமை, புரோகிதம் கொடுங்கோன்மை என் னும் இத்தகைய துன்பங்களால் நசுக்கப்பட்டு உயிர் வாழும் இந்தியாவின் ஏழைகளுக்காக நாம் ஒவ் வொருவரும் இரவு பகல் பிரார்த்தனை செய்வோமாக.

ஆண்டவனைத் தேடி நீங்கள் எங்கே போகி றீர்கள்? துன் டப்பட்டவர்கள், ஏழைகள், பலவீனர்கள் இவர்கள் எல்லோரும் அத்தனை தெய்வ வடி வங்களேயல்லவா? ஏன் முதலில் இவர்களை ஆராதிக் கக்கூடாது? கங்கைக் கரையில் கிணறு வெட்டப் போதல் உண்டா ? இந்த ஏழைகளையே உங்கள் கட வுளாய்க் கொள்ளுங்கள். அவர்களைப் பற்றிச் சிந்தி யுங்கள்; அவர்களுக்கு ஊழியம் புரியுங்கள்; அவர் களுக்காக இடைவிடாது பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். அப்போது ஆண்டவன் உங்களுக்கு வழி காட்டுவார்.

எவனுடைய இதயம் ஏழைகளுக்காக இரத்தம் வடிக்கிறதோ அவனையே நான் மகாத்மா வென் பேன்; மற்றவர்கள் துராத்மாக்களேயாவர்.

நான் தத்துவ ஞானியல்லேன்; ஆத்ம ஞானியு மல்லேன் நான் ஏழை; ஏழைகளை நேசிக்கிறேன்’ அவ்வளவு தான்.

நமது பாமர ஜனங்கள் உத்தமர்கள். ஏனெனில் நமது நாட்டில் ஏழ்மை ஒரு குற்றமாகக் கருதப்படு வதில்லை. நமது பாமரர்கள் பலாத்காரப் பற்றுள்ள வர்கள் அல்லர். ஐரோப்பாவிலுள்ள பாமர ஜனங் களை விட நம்முடைய பாமர ஜனங்கள் அதிக நாகரிக மடைந்தவர்கள். இவர்களுக்கு நாம் லௌகிகக் கல்வியளித்தல் வேண்டும். நமது மூதாதைகள் விடுத் துப் போயுள்ள உபாயத்தையே நாமும் கடைப் பிடிக்க வேண்டும். அதாவது எல்லா உயரிய இலட் சியங்களும் மெள்ள மெள்ளப் பாமர ஜனங்களி டையே வேரூன்றச் செய்ய வேண்டும். அவர்களை மெதுவாக உயர்த்துங்கள்; சமத்வம் பெறுமாறு உயர்த்துங்கள். லௌகிகக் கல்விகூட மதத்தின் மூல மாகவே அளியுங்கள்.

வேத மந்திரங்களில் பிராம்மணர்களுக்கு எவ் வளவு உரிமையுண்டோ அவ்வளவு உரிமை அவர் களுக்கும் உண்டென்பதை அவர்கள் மனதில் பதியச் செய்யுங்கள். அவ்வாறே வாழ்க்கைக்கு அவசியமான விஷயங்கள், வியாபாரம், கைத்தொழில் ஆகியவை களைப்பற்றியும் எளிய மொழிகளில் அவர்களுக்குச் சொல்லுங்கள். உங்களால் இது செய்ய முடியாவிடில் உங்கள் கல்வியும், பயிற்சியும், வேதாத்திய யனமும், வேதாந்த விற்பத்தியும் பழிக்குரியனவாகின்றன.

வயிற்றுக் கடவுள் பூசையே இப்போது முதன் மையான தேவையாகும். வயிற்றுக் கடவுளை முதலில் திருப்தி செய்தாலன்றி உங்கள் சமய உபதேசங் களுக்கு யாரும் செவிகொடார். முதலில் இந்தக் கொடிய பட்டினியை நீக்குங்கள். நீங்கள் யாருக்கு மதபோதனை செய்ய விரும்புகிறீர்களோ அவர்கள் இடைவிடாமல் தங்கள் வயிற்றுப் பிழைப்பைப் பற் றியே சிந்திக்க வேண்டியவர்களா யிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு இந்தக் கவலையில்லாமல் செய்தாலன்றி உங்கள் உபந்நியாசங்களும் பிறவும் எவ்வகைப் பயனும் தரமாட்டா .

நமக்கு இப்போது வேண்டியது ஏராளமான இராஜச சக்தியாகும். ஏனெனில் தேசமனைத்தும் இதுகாலை தாமஸத்தில் மூழ்கியிருக்கிறது. இந்நாட்டு மக்களுக்குப் பசிக்கு உணவும், உடுக்கத் துணியும் அளிக்க வேண்டும்; அளித்து, அவர்களைத் தூக்கத்தி னின்றும் எழுப்ப வேண்டும்; எழுப்பி, முழுமன துடன் செயலில் இறங்கச் செய்ய வேண்டும்.

வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான பிரச்னை களைப்பற்றி நமது முன்னோர்களும் மற்ற நாட்டாரும் கொண்ட கொள்கைகள் அவர்களுக்குத் தெரி விக்கப்பட வேண்டும். முக்கியமாக, தற்போது மற்ற நாட்டார் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என் பதை அவர்களே பார்த்துக் தாங்கள் செய்தற்குரிய தென்னவென்று முடிவு செய்யவேண்டும். இரசா யனப் பொருள்களைச் சேர்த்து வைப்பதே நம்மு டைய வேலை. அப்போது அதனின்றும் புதியதோர் இரசாயனப் பொருள் இயற்கை விதிகளின் படி உற்பத்தியாகிவிடுகிறது.

கொஞ்சம் நிதி சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள், பின்னர், சில ஜால விளக்குகள் (Magic Lantern), தேச படங்கள், பூகோளங்கள், இரசாயனப் பொருள்கள் இவற்றைச் சேகரித்துக் கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு நாள் மாலையும் ஏழை எளியவர்கள் தாழ்த்தப்பட்ட வர்களின் கூட்டம் ஒன்று சேருங்கள். முதலில் சம யத்தைப்பற்றி உபந்நியாசம் செய்யுங்கள்; பிறகு ஜால விளக்கு முதலியவற்றின் உதவியினால் வான நூல், பூகோள சாஸ்திரம் முதலியன ஜனங்களின் தாட்ட மொழியின் மூலம் கற்பியுங்கள்.

இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் மக்கட் குல மானது எத்தனை யெத்தனை உயரிய கருத்துக்களை வளர்த்திருக்கிறதோ அவ்வளவையும், ஏழையிலும் ஏழையும் தாழ்ந்தவரிலும் தாழ்ந்தவனும்கூட அடை யுமாறு அவர்களுடைய வீட்டுக்கே கொண்டு செல் லுதல்; பின்னர் அவர்களைத் தங்களுக்குத் தாங்களே சிந்திக்கச் செய்தல்; இவையே என்னுடைய! அவா வாகும்.

‘‘பாமர ஜனங்களின் மதத்துக்கு ஊறு செய் யாமல் அவர்களை முன்னேற்றுதல்” என்பதையே உங்கள் வாழ்க்கை நோக்கமாய்க் கொள்ளுங்கள்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s