22. பிரகலாதன்

பிரகலாதன்

கலிபோர்னியா, பிப்ரவரி 1900

இரணியகசிபு என்பவன் அசுரர்களின் அரசன். தேவர்கள் பிறந்த அதே பெற்றோருக்குத்தான் அசுரர்களும் பிறந்தனர். ஆனாலும் எப்போதும் அவர்கள் தேவர்களுடன் சண்டை யிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். மனிதர்கள் அளிக்கின்ற ஆஹுதி களிலும் நிவேதனங்களிலும் அசுரர்களுக்குப் பங்கில்லை; உலகை ஆள்வதிலும், அதை நடத்திச் செல்வதிலும் உரிமை இல்லை. சில நேரங்களில், அவர்கள் வலிமை பெற்று தேவர் களைத் தேவலோகத்திலிருந்து விரட்டிவிட்டு, அவர்களுடைய அரியாசனத்தில் அமர்ந்து ஆட்சி செய்வார்கள். அப்போது தேவர்கள் எங்கும் நிறைந்த பரம்பொருளாகிய திருமாலைப் பிரார்த்திப்பார்கள். அவர்களின் துன்பத்தை அவர் போக்கி யருள்வார். அசுரர்கள் துரத்தியடிக்கப்பட்டு, தேவர்கள் மீண்டும் ஆட்சியில் அமர்வார்கள்.

அசுரர்களின் அரசனான இரணியகசிபு தன் முறை வந்ததும், தன் பங்காளிகளான தேவர்களை வென்று அரியாசனத்தில் அமர்ந்தான்; மனிதர்களுள் பிராணிகளும் வசிக்கின்ற நடு உலகம், தேவர்களும் தேவர்களைப் போன்றவர் களும் வசிக்கின்ற தேவலோகம், அசுரர்கள் வசிக்கின்ற பாதாள லோகம் ஆகிய மூன்று உலகங்களையும் கைப்பற்றி ஆண்டான். தானே உலகனைத்திற்கும் தெய்வம், தன்னைத் தவிர வேறு எந்தத் தெய்வமும் இல்லை, எல்லாம் வல்லவரான திருமாலை யாரும் ஒருபோதும் எங்கேயும் வணங்கக் கூடாது, அனைவரும் தன்னை மட்டுமே வணங்க வேண்டும் என்றெல்லாம் உத்தர விட்டான்.

இரணியகசிபுவிற்குப் பிரகலாதன் என்றொரு மகன் இருந்தான். இந்தப் பிரகலாதன் சிறு வயதிலிருந்தே இறைவனிடம் பக்தி கொண்டவனாக இருந்தான். உலகத் திலிருந்து தான் விரட்ட விரும்பிய தீமை தன் குடும்பத்திலேயே முளைக்குமோ என்று பயந்தான் இரணியகசிபு. எனவே கண்டிப்பு மிக்கவர்களான சண்டன், அமர்க்கன் என்ற இரண்டு ஆசிரியர்களைத் தன் மகனுக்குக் கல்வி கற்பிக்க நியமித்தான்; திருமால் என்ற பெயர்கூட பிரகலாதனின் காதில் விழக் கூடாது என்று கடுமையான கட்டளையும் இட்டான். அந்த ஆசிரியர்கள் அவனைத் தங்கள் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று, அவன் வயதொத்த மற்ற சிறுவர்களுடன் படிக்க ஏற்பாடு செய்தனர்.

பிரகலாதனோ பாடங்கள் படிப்பதை விட்டுவிட்டு, திருமாலை எப்படி வழிபடுவது என்று மற்ற பிள்ளைகளுக்குக் கற்பிக்க ஆரம்பித்தான். இதைக் கண்ட ஆசிரியர்கள் பயந்தார்கள். வல்லமை மிக்கவனான இரணியகசிபுவின் கோபம் தங்கள் மீது பாயுமோ என்று நடுங்கிய அவர்கள், பிரகலாதனைத் தடுக்க எவ்வளவோ முயன்றார்கள். ஆனால் மூச்சுவிடாமல் எப்படி இருக்க முடியாதோ, அவ்வாறே பிரகலாதனால் திருமாலை வழிபடாமலும் அவரைப்பற்றிப் பேசாமலும் இருக்க முடியவில்லை. தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக ஆசிரியர்கள் இரணியகசிபுவிடம் சென்று, அவரது மகன், தான் மட்டும் திருமாலை வழிபடுவது போதாதென்று மற்ற சிறுவர்களையும் இறை வழிபாட்டில் ஈடுபடுத்தி அவர்களையும் கெடுக்கிறான் என்று சொன்னார்கள்.

இதைக் கேட்டு மன்னன் கோபம் தாளாமல் கொதித்தான், பிரகலாதனை அழைத்துவரச் செய்தான். நயமாக எடுத்துக்கூறி, திருமாலை வழிபடுவதை விட்டுவிடுமாறு செய்ய முயன்றான். அரசனாகிய தானே வழிபடுவதற்குரிய ஒரே கடவுள் என்று அறிவுறுத்தினான். ஆனால் பயன் இல்லை. பிரபஞ்சத்தின் தலைவரும் எங்கும் நிறைந்த இறைவனுமான திருமால்தான் வழிபடுவதற்குரிய ஒரே பரம்பொருள் என்றும், அந்தத் திருமால் விரும்பும் வரையில்தான் இரண்யகசிபுகூட அரசனாக இருக்க முடியும் என்றும் மீண்டும்மீண்டும் கூறினான் பிரகலாதன். அரசனின் கோபம் எல்லை மீறியது. எனவே பிரகலாதனை உடனே கொல்ல வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டான். அசுரர்கள் கூர்மையான ஆயுதங்களால் அவனைக் குத்தினார்கள். ஆனால் பிரகலாதனின் மனம் திருமாலிடம் நிலைத்திருந்ததால் அவன் வலியை உணரவில்லை. பக்க

அவனது தந்தையான அரசன் பயந்தான், அசுரர்களுக்கே உரிய கொடிய வெறி அவனைப் பற்றிக்கொண்டது. அந்தச் சிறுவனைக் கொல்வதற்குப் பல கொடுமையான முறைகளைக் கையாண்டான். யானையின் கால்களால் அவனை நசுக்கும்படி உத்தரவிட்டான். சீற்றம் கொண்டயானையால் அவனை நசுக்க முடியவில்லை, எப்படி அதனால் ஒரு இரும்புப் பாளத்தை நசுக்க முடியாததோ அப்படியே பிரகலாதனின் உடம்பையும் நசுக்க முடியவில்லை . அந்த முயற்சி பயனற்றுப் போனது. எனவே அவனைச் செங்குத்தான பாறையின் உச்சியிலிருந்து கீழே தள்ளும்படி உத்தரவிட்டான். அப்படியே செய்தார்கள். ஆனால் பிரகலாதனின் இதயத்தில் திருமால் குடிகொண்டிருந்த தால், எப்படி புல்லின்மீது ஒரு மலர் மென்மையாக விழுமோ அப்படித் தரையில் படிந்தான் அவன். நஞ்சு உண்ணக் கொடுத்தல், தீயிலிடுதல், பட்டினி போடுதல், கிணற்றில் தள்ளு தல், மாந்திரீகம் செய்தல் போன்ற பல வழிகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக கையாளப்பட்டன. ஆனால் எதனாலும் பலன் இல்லை. யாருடைய இதயத்தில் திருமால் உறைகிறாரோ அவரை எதுவும் ஒன்றும் செய்ய இயலாது.

இறுதியில் பாதாள உலகிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்டக் கொடிய பாம்புகளுடன் அவனைப் பிணைத்துக் கடலின் ஆழத்தில் இட்டு, அவன்மீது பெரிய பாறைகளைக் குவிக்குமாறு கட்டளையிட்டான் இரணியகசிபு. இதனால் உடனே இல்லா விட்டாலும் நாளடைவில் அவன் இறந்துவிடுவான் என்று நினைத்தான் அவன். எனவே அவனை அந்தக் கொடுமையான நிலையிலேயே விட்டு வைக்குமாறு உத்தரவிட்டான். ஆனால் பிரகலாதன் இந்த நிலைமையிலும், ‘புவன நாயகனே, எழில்மிகு திருமாலே உமக்கு நமஸ்காரம்!’ என்று தன் அன்பிற்குரிய திருமாலைத் தொடர்ந்து பிரார்த்தித்துக் கொண்டே இருந்தான். இவ்வாறு திருமாலைச் சிந்திப்பதும் தியானிப்பதுமாக இருந்த தால் திருமால் தனது பக்கத்திலேயே இருப்பதாக, இல்லை யில்லை, அவர் தனது ஆன்மாவிலேயே உறைவதாக உணர்ந் தான். இறுதியில், தானே திருமால், தானே அனைத்தும் ஆனவன், தானே எங்கும் நிறைந்தவன் என்பதை உணரத் தொடங்கினான்.

பிரகலாதன் இவ்வாறு உணர்ந்த உடனே பாம்புத் தளைகள் அறுந்தன, மலைகள் பொடியாயின. கடல் மேலே கிளம்பி அவனை மெல்ல அலைகளுக்கு மேலே தூக்கிச் சென்று பத்திர மாகக் கரைசேர்த்தது. பிரகலாதன் எழுந்து நின்றபோது தான் ஓர் அசுர குலத்தவன் என்பதை மறந்தான், மானிட உடல் கிடைக்கப் பெற்றான்; தானே உலகம், உலக சக்திகள் அனைத்தும் தன்னிடமிருந்தே வெளிப்படுகின்றன, இயற்கையில் உள்ள எதுவும் தனக்குத் தீங்கு விளைவிக்க முடியாது, தானே இயற்கையின் நாயகன் என்பதை உணர்ந்தான். இவ்வாறு இடையறாத இன்ப வெள்ளத்தில் காலம் கழிந்தது. பிறகு தனக்கு உடல் இருப்பதையும், தான் பிரகலாதன் என்பதையும் மெள்ளமெள்ள உணரத் தொடங்கினான். உடலுணர்வு வந்ததும், கடவுள் உள்ளும் புறமும் இருப்பதைக் கண்டான். அவனுக்கு எல்லாம் திருமாலாகவே தோன்றியது.

தன் எதிரியான திருமாலிடம் முழுமையான பக்திகொண்ட அந்தச் சிறுவனை ஒழிக்க தான் மேற்கொண்ட எல்லா முயற்சி களும் பயனற்றுவிட்டதைக் கண்டு இரணியகசிபு பயம் கொண் டான்; என்ன செய்வதென்று அறியாமல் திகைத்தான். மீண்டும் அவனைத் தன்னிடம் அழைத்து, அவன் தன் அறிவுரையை ஏற்குமாறு செய்ய நயமாக முயன்றான். ஆனால் பிரகலாதன் அதே பதிலையே சொன்னான். இது சிறுவனின் குழந்தைத்தனம், வயது அதிகமாகும்போது, தக்கப் பயிற்சியால் அவன் சரியாகி விடுவான் என்று எண்ணி, மீண்டும் சண்டன் மற்றும் அமர்க்கனின் பொறுப்பில் அவனை ஒப்படைத்து, அரசனுக் குரிய கடமைகளை அவனுக்குக் கற்பிக்குமாறு கூறினான். ஆனால் இந்தப் போதனைகள் பிரகலாதனின் உள்ளத்தில் ஏறவில்லை . திருமாலிடம் பக்தி செய்யும் வழிமுறைகளைப் பள்ளித் தோழர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பதிலேயே அவன் தனது காலத்தைக் கழித்தான்.

இதைக் கேள்விப்பட்ட அவனது தந்தையின் கடுஞ்சீற்றம் சொல்லொணாததாகியது. மீண்டும் சிறுவனை அழைத்து, அவனைக் கொன்றுவிடுவதாகப் பயமுறுத்தினான், இயன்ற அளவு தரக்குறைவாகத் திருமாலை ஏசினான். பிரகலாதனோ, திருமாலே பிரபஞ்சம் அனைத்திற்கும் தலைவர், முதல் முடிவு அற்றவர், எல்லாம் வல்லவர், எங்கும் நிறைந்தவர், எனவே அவர் ஒருவர் மட்டுமே வழிபாட்டிற்கு உரியவர் என்று விடாப் பிடியாக மீண்டும்மீண்டும் கூறினான்.

இரணியகசிபு கோபத்தால் சீறினான். ‘தீயவனே, உன் திருமால் எங்கும் இருப்பவன் என்றால் ஏன் இங்கே, இந்தத் தூணில் இல்லை ?’ என்று கேட்டான். ‘அவர் அங்கும் இருக் கிறார்’ என்று பணிவுடன் சொன்னான் பிரகலாதன். ‘அப்படி யானால் அவன் உன்னைப் காப்பாற்றட்டும். இந்த வாளினால் உன்னைக் கொல்லப் போகிறேன்’ என்று கூறிக்கொண்டே கையில் வாளோடு பிரகலாதனிடம் விரைந்து வந்து, அந்தத் தூணில் பலமாக ஓங்கி வீசினான். உடனே பேரிடியை ஒத்த ஒரு சத்தம் கேட்டது. திருமால் தம்முடைய நரசிம்ம உருவத்தில், அதாவது பாதி மனிதன் பாதி சிங்க உருவத்தில் தூணிலிருந்து வெளிப்பட்டார். அங்கிருந்த அசுரர்கள் அஞ்சி நடுங்கி நாலா திசைகளிலும் ஓடினார்கள். இரணியகசிபு நெடுநேரம் வெறித் தனமாக அவருடன் போரிட்டான். இறுதியில் ஒடுக்கப்பட்டுக் கொலையுண்டான்.

தேவர்கள் விண்ணுலகிலிருந்து வந்து திருமாலைத் துதித்தார்கள். பிரகலாதன் அவரது திருப்பாதங்களில் வீழ்ந்து பணிந்தான்; மிக அழகிய பாடல்களால் அவரைப் போற்றினான். ‘பிரகலாதா, என் அருமைக் குழந்தாய்! உனக்கு என்ன வேண்டுமோ கேள்’ என்றார் எம்பெருமான். பிரகலாதன் உணர்ச்சியால் குரல் தழுதழுக்க, ‘பகவானே, நான் தங்களைத் தரிசித்துவிட்டேன். இதைவிட எனக்கு வேறு என்ன வேண்டும்? பூலோக, தேவலோக இன்பங்களைக் காட்டி என்னை மயக்காதீர்கள்’ என்று கேட்டான்.

‘ஏதாவது கேள், என் மகனே’ என்றார் நரசிம்மர். ‘அறிவிலிகள் உலகப் பொருட்களில் கொள்கின்ற தீவிரப் பற்றை நான் உங்கள்மீது கொள்ள அருள் புரிய வேண்டும். அந்த அன்பு, அன்பிற்காகவே தவிர வேறு எதற்காகவும் இருக்கக் கூடாது’ என்ற வரத்தைக் கேட்டான் பிரகலாதன்.

அப்பொழுது பகவான், ‘பிரகலாதா, என்னுடைய தீவிர பக்தர்கள் இந்த உலகிலும் சரி, மறு உலகிலும் சரி, எதற்கும் ஆசைப்படுவதில்லை. இருந்தும் இந்த யுகம் முடியும்வரையில் நீ இந்த உலகின் இன்பங்களை அனுபவி. என்னிடம் மனத்தைச் செலுத்தி, புண்ணியச் செயல்கள் செய். பிறகு உரிய காலத்தில் உன் உடல் வீழ்ந்ததும் என்னை அடையலாம்’ என்று கூறி பிரகலாதனை வாழ்த்தி மறைந்தார். பிறகு பிரம்மா முதலான தேவர்கள் பிரகலாதனை அசுரர்களின் அரியாசனத்தில் அமர்த்தி விட்டு, அவரவர் இடத்திற்குத் திரும்பினார்கள்.

மேற்கோள்கள்:  எழுந்திரு! விழித்திரு! பகுதி 7  I. உலக மதங்கள் – 1. இந்து மதம் 22. பிரகலாதன்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s